HM

เรื่องโอตาขุๆ อย่างเคย

ถ้าใครไม่รู้จักคำๆนี้ แนะนำว่า ควรกลับหลังหัน แล้วเดินออกไปเงียบๆ นะครับ

ลืมให้หมด อย่าจำว่า เคยเข้ามาที่นี่ เพราะคุณได้หลงมาในดินแดนลี้ลับต้องห้าม เข้าให้แล้ว

ต่อเลยดีกว่า

หลายๆคนคงได้เคยสัมผัสกับ

การ์ตูนแนวสาวน้อยร้อยชั่ง ตาโตน่ารักจิ้มลิม้ สวมแว่นอินโนเซนต์ ซึนเดเร่ บลาๆๆๆ

กันมาแล้วใช่หรือไม่

ถ้าไม่ เดินตามคนเมื่อกี๊ออกไป

ถ้าใช่ นั่งลงแล้วอ่านต่อ

มันเป็นการ์ตูนที่ขายฝันให้แก่เหล่าหมาป่าเปลี่ยว...

ให้ลี้โลกความจริงที่โหดร้าย สู่แดนสวรรค์ ตอนละ 20 นาที...

พอเพลงจบมา ก็กลับมาผจญความโหดร้ายกันเหมือนเดิม

แน่นอนว่าบทความนี้ ไม่ได้เขียนมาขายฝัน ชื่อก็บอก...

แต่เน้นวิเคราะห์เจาะลึก ลงสู่รากเหง้า แห่งสัจธรรม ระหว่าง ฝัน กับ ความจริง

Sister Princess

แค่ชื่อก็บอกยี่ห้อ เป็นทั้งเกมและอนิเม ที่ตัวเอกเป็นชายเปลี่ยวเหี่ยวๆ กากๆ โง่ๆ โนบิตะ

ที่มันโนบิตะเพราะว่า มันโชคดีได้โดเรม่อน เป็นคฤหาสน์หลังโตพร้อมน้องสาวที่เป็น

ลูกพี่ลูกน้องอีกโหลนึง  ยั๊งยังไม่หมด สั่งครบ1โหล แถมน้องสาว ไอ้อากิโอเอ๊ ด้วย

เลยเป็น 13 คน เลขสวย....

น้องสาวแต่ละคน ก็จ้องจะงาบพี่ชายซะให้ได้ ด้วยสารพัดกลวิธี งัดพิชัยยุทธ์ มาห้ำหั่นกัน

เลือดสาด หัวขาด .... อ้าวไม่ใช่เหรอ?

โดยเฉพาะอนิเมภาค 2 นี่ น้องแต่ละคน แรดได้ใจมาก ส่วนไอ้พี่ชายก็ยังโง่เป็นโคตรหง้าโนบิตะ

เหมือนได้โดเรม่อนมาแล้วไม่ยึดครองโลก

แล้วมาลองดูโลกแห่งความจริงมั่งดีมั้ย?

เอาใกล้ๆตัวเลย ผมไม่มีคฤหาสน์

แค่มีลูกพี่ลูกน้องผู้หญิงล้วนๆ มากกว่ามันด้วย ไล่อายุ ....ตั้งแต่ประถมยันมหาลัย

ไม่ได้พิศสวาทอะไรเลยแม้แต่น้อย  จะอ้วกเอาด้วยซ้ำ แหวะ...

หอพักพิศวงฮินาตะ

เรื่องนี้ชอบนะ

อ่านตอนสอบเอ็นท์พอดี ได้อารมณ์มากมาย (แล้วไม่เอาเวลาไปอ่านหนังสือวะ ไอ้มะแว้ง!!)

พระเอกซิ่วมา 3 ปีดีดัก

มันควรจะสำเหนี่ยกตัวเองว่า มันโง่ มันกาก และแน่นอน มันโนบิตะ

เพราะมันได้ อยู่หอพักสุดหรู บิวท์อินบ่อน้ำร้อน กว้างขวางกลางแจ้งในตัว

พร้อมสาวๆ ผู้พักอาศัยในหอนั้นอีกเพียบ

แน่นอน เพื่อไม่ให้ชายอื่น เข้ามาบดบังรัศมีของตัวเอก อันกระจอกงอยง่อยของเรา

ที่นั่นต้องเป็นหอหญิง  แล้วพระเอกของเรา ก็ได้ อภิสิทธิ์ อภิรักษ์ เข้าไปอยู่ได้ไร้ข้อครหา

แถมยังได้ทำเรื่อง ฮิปฮิ้ว จิ้กกริ้วๆ ไม่เว้นแต่ละวัน

เรื่องนี้มีโอกาสเกิดขึ้นจริงได้

เพราะ ไอ้คนซิ่วๆๆ มันก็มีจริง... หอพักก็มีจริง เด็กเตรียมเอ็นท์น่ารักๆ ก็มีจริง

แต่โอกาสที่จะเกิดขึ้นได้มัน เศษเสี้ยวของ 1 ในพันล้านๆๆ

 อา... ความจริงช่างโหดร้าย

อิจิโกะ มาร์ชมาโลว์

โฉมหน้าเด็กเปรต 

เรื่องราวน่ารักๆ ของเหล่าเด็กๆที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ อายุไม่เกิน 7-8ขวด

ใช้ชีวิตประจำวันไปเรื่อยๆเฉื่อยๆ แต่ก็สนุกดี

เป็นการ์ตูนที่พัฒนามาในอีกระดับ เพราะอ้างอิงหลักความจริงอยู่ไม่น้อยเลย

เช่น เด็ก ม.ปลาย ดูดบุหรี่ แดรกเบียร์  แล้วก็ เด็กเปรตที่ชื่อมิอุ

เด็กโลลิที่ภายนอกดูน่ารัก แต่นิสัยตรงกับโลกจริงสุดๆ

ไม่มีพี่ชายคะพี่ชายขาอย่างแน่นนอน

ยกตัวอย่าง

ฝันกลางวัน

พี่ชายกำลังนั่งเล่น เกมสยิวกิ้ว ตามประสาโอตาขุหนุ่ม วัยกลัดมัน

น้องสาวสุดแสนจะน่ารัก โลลิ โมเอะไม่บันยะบันยัง ที่สุดแสนจะ Love พี่ชายเป็นอันมาก

ก็เดินถือตะหลิวเข้ามา สวมชุดผ้ากันเปื้อน ทับชุดว่ายน้ำโรงเรียน.... โอ้ย!!..คอสเพลยในบ้านเรอะวะ

“โอนี้...จาง ข้าวเย็นเสร็จแล้วน้า”

“แฮ่กๆๆ ฮึปฟู่ ฮึปฟู่” นั่งหน้าคอมทำท่าประหลาดๆ

“แหม...พี่นี่ล่ะก็ เอาแต่เล่นเกมอีกแล้วน้า” หยิกแก้มพี่ชายสุด Love

“แฮ่กๆๆ ฮึปฟู่ ฮึปฟู่”

“หวา... เล่นเกมแบบนี้อีกแล้วอ่ะ ไหนสัญญาแล้วไงว่า ถ้าหนูโตขึ้นจะรับหนูเป็นเจ้าสาวอ่ะ”

“แฮ่กๆๆ ฮึปฟู่ ฮึปฟู่”

“โอนี้จัง ด้ายซึกี๊....”

โลกความจริง

พี่ชายกำลังนั่งเล่น WarcraftIII(พ่อ DotA) ฉากสุดท้าย แบบ Hard อันสุดแสนจะโหดร้าย

รอบที่ 4 เพื่อชนะดูฉากจบลับ อันสุดยอดปรารถนา

ไอ้น้องสาวตัวดี 4 ขวดก็เดินเข้ามา หน้าตาก็จิ้มลิ้มดี แต่พอเอ่ยปากพูดเท่านั้น

“ไอ้เชี่ย เล่นไรอยู่อ่ะ”

“อย่ามายุ่งน่า เฮ้ย!!เชี่ยเอิ้ย อันเดธบุก ”(รู้เลยว่ามันจำคำว่า เชี่ย มาจากกไหน)

“เค้าจาเล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย”พร้อมฉุดกระชากลากถู

“ฮิ้ย ไปเล่นกับแม่นู่นไป๊”

“เค้าจาเล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย เล่นด้วย เล่น ด้วยเล่น ด้วยเล่น ด้วยเล่น ด้วย เล่นด้วย ด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

กดปุ่มรีสตารท์ ปิ้ว.....

“ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย!!!!” เสียงพี่ชายร้องโหยหวน “กรูยังไม่ได้เซพเลย แสรดดดด”

อา.... ความจริงช่างโหดร้าย